post image

19

april

Hoe spectaculair de voorbije voorjaarskoersen al waren, de Waalse Pijl kende een klassiek scenario. De vroege vlucht kende geen schijn van kans tegen het peloton. In totaal moest de moordende Muur van Hoei drie maal beklommen worden. Bij de eerste passage op 58 kilometer van de meet reageerde Tosh op een prik van de Fransmannen Calmejane en Sicard. Lang duurde hun initiatief niet want veel ruimte werd hen niet gegund. Lotto Soudal probeerde er een aanvallende koers van te maken en iets later was het Armée met een aanval. De pogingen haalden niets uit want het Movistar van Valverde hield alles onder controle.

Pas bij een aanval van De Marchi en Jungels leken er voor het eerst wat mogelijkheden te zijn voor de aanvallers. Valverde had geen ploegmakkers meer rond zich en moest hopen op het werk van andere ploegen. Gelukkig deden eerst Orica en Sky hun werk. Voorin bleef enkel Luxemburgs kampioen Jungels over en hij begon met vijftien seconden voorsprong aan de slotklim van de Muur van Hoei.

Lang kon hij niet standhouden want het was de jonge Fransman Gaudu die al vroeg versnelde. Ervaren rot Valverde volgde makkelijk en timede daarna zijn eindschot perfect. Niemand kon in het spoor blijven en zo was het de Spanjaard die voor de vijfde keer de sterkste bleek op de Muur van Hoei. Daniel Martin strandde voor de derde keer op de tweede plaats. Dylan Teuns werd knap derde. De jongens van Lotto Soudal konden voorin niet meespelen. Jelle Vanendert en Tim Wellens eindigden respectievelijk zeventiende en achttiende.