post image

07

april

De Ronde van het Baskenland is ongetwijfeld één van de zwaarste rittenkoers op de koerskalender. Een week voor de heuvelklassiekers is het dus de perfecte voorbereiding om de laatste procentjes van het vormpeil nog te doen stijgen. Deze editie bestond uit vijf ritten in lijn en een vlakke tijdrit. Door ziekte kwam Tim Wellens hier niet aan de start dus was het voor Lotto Soudal vooral mikken op een dagzege.

Het was dan ook geen verrassing dat aanvaller pur sang Thomas De Gendt halverwege de eerste rit de oversteek maakte naar de kopgroep en onderweg al punten meegraaide voor het bergklassement. Voorop blijven was, in tegenstelling tot in de Ronde van Catalonië, niet mogelijk. Op de laatste helling met stukken tot 15% toonden de favorieten zich. Julian Alaphilippe en Primoz Roglic bleken de twee sterksten en begonnen samen aan de afdaling naar de finish. In de spurt was het Alaphilippe van Quick-Step die zijn ploeg de 22ste zege schonk. Op 23 seconden kwam de achtervolgende groep met daarbij een sterke Jelle Vanendert binnen. De tweede rit had veel weg van de eerste. Op de slothelling reden Alaphilippe en Roglic opnieuw weg, deze keer nog wel bijgestaan door twee extra tenoren: Gorka Izagirre en Mikel Landa. In de daaropvolgende spurt met vier was Alaphilippe opnieuw sneller dan Roglic.

De rit op de derde dag bood meer kansen aan de snelle mannen. Aan de top van de favorietenlijst die dag stond zonder twijfel Michael Matthews. Hij was de enige echte topspurter aanwezig in het Baskenland. In een hectische finale kwam hij nooit helemaal voorin opdagen, net zoals Tosh die zich ook niet voldoende kon plaatsen. Jay McCarthy kon dat wel en snelde naar de zege. Tosh eindigde, al uitbollend, als zestiende. De dag erna stond de vlakke tijdrit op het programma. De tweede in de stand, Roglic, reed de snelste tijd en nam de leiderstrui over van Alaphilippe die achtste eindigde. Roglic had zo de beste papieren voor de eindzege binnen te halen.

Op de voorlaatste dag koos Tosh samen met twaalf anderen het hazenpad. Met drie beklimmingen onderweg en enkele sterke klimmers in de kopgroep zou het niet simpel worden om bij de besten bergop te blijven. Op de tweede beklimming van de dag moest Tosh de zes sterkste uit de kopgroep laten gaan maar in de afdaling kon hij toch terug komen aansluiten. Het was natuurlijk afstel van wat terug zou voorvallen op de slothelling. Daar waren het dezelfde zes met onder andere Herrada, Fraille en Albasini die voorop bleven. Ondertussen kwamen van de favorietengroep ook de sterkste renners aansluiten waaronder leider Roglic. Uiteindelijk bleven ze voorin met zes over om voor de zege te spurten. Daarin toonde Omar Fraille zich sneller dan leider Roglic die wel de eindzege veilig stelde. Tosh hield nog goed stand en kwam in een groepje met Alaphilippe en Dylan Teuns over de streep, als 21ste.

Op de slotdag kozen veertien renners voor de aanval met dit keer opnieuw Thomas De Gendt voorin. Ook toen de kopgroep uitdunde van veertien naar vier stuks, overleefde De Gendt die schifting. Op de slotklim kwamen ook de favorieten uit het peloton nog opzetten. Daardoor spatte het voorin nog een keer uiteen waar Enric Mas nog het meeste kracht in de benen had. Hij kon als enige voor de favorieten blijven, waar Thomas De Gendt ook nog als zesde eindigde. Tosh eindigde als vijftigste om in het eindklassement als 44ste te finishen. De eindzege van Roglic kwam niet meer in gevaar.