post image

13

maart

Na de glansrijke overwinning van Benoot in de Strade Bianche bleef hetzelfde zevental in Italië om er de Tirreno aan te vatten. De concurrentie van in de Strade Bianche was ook hier van de partij waaronder dus enkele uitstekende klassementsmannen. Naar goede gewoonte startte de Tirreno met de ploegentijdrit in Lido di Camaiore. Net als vorig jaar won BMC waar Damiano Caruso ook nu de eerste blauwe leiderstrui mocht aantrekken. De ploegentijdrit van Lotto Soudal was ietwat teleurstellend: ze eindigden zestiende, op 58 seconden van de winnaars.

De vlakke rit die daarna volgde was er niets te doen aan spurtbom Marcel Kittel. Hij zette van ver aan en hield wereldkampioen Peter Sagan en Giacomo Nizzolo af. Jens Debusschere finishte als dertiende. Op de derde dag moesten de renners een steile slothelling bedwingen. Het was Primoz Roglic die de sterkste was en enkele seconden voor Adam Yates kon blijven. Tiesj Benoot die er pas laat kon uitkomen, sprong nog naar de derde plaats en schoof zo op naar de veertiende plek in het klassement. De dag erna stond er een langere slotklim op het programma. Daar bleven de verschillen nog relatief klein, maar het was toch klimmer pur sang Mikel Landa die de snelste was. In het tweede groepje, op zes seconden, eindigde Benoot zodat hij in het klassement de sprong maakte naar de negende plaats.

In de vijfde rit moesten er in het slot lokale rondes gereden worden in Filottrano, de stad van de tragisch overleden Michele Scarponi. Het uitgedunde peloton snelde samen naar de steile helling op vier kilometer van de meet. Daar ging Tosh naar de kop om het tempo de hoogte in te jagen. Daarna kwam er de versnelling van Lutsenko die Yates en Thomas met zich meekreeg. Yates nam stevig over en zette de rest op achterstand. Daarachter vormde zich een achtervolgend groepje waar Sagan nog kon rekenen op enkele ploegmaats. Toch konden zij Yates niet meer bij de lurven grijpen. Yates won solo voor Sagan, Kwiatkowski en Benoot. Door de bonificatieseconden nam Kwiatkowski de leiderstrui over van Caruso. Benoot steeg naar de achtste plaats.

In de voorlaatste rit kon het peloton zich terug klaarmaken voor een massaspurt. In de voorbereiding daarvan, op ongeveer acht kilometer van de streep, kwam Gaviria ten val. Tosh zat daar net achter en kon de valpartij niet meer ontwijken. Zonder veel erg zette hij zijn tocht naar de aankomst voort. Gaviria hield er een breuk in de pols aan over en mocht zo een streep trekken door zijn voorjaar. Sagan werd wel gehinderd door de val en moest eerst achtervolgen op het peloton. Toch kwam hij nog helemaal vooraan piepen. Even zag het ernaar uit dat hij Kittel nog kon remonteren in de spurt, maar de Duitser hield hem net af. Debusschere eindigde hier zesde in de spurt.

In de afsluitende tijdrit van tien kilometer moest Kwiatkowski zijn leiderstrui verdedigen. Dat deed hij met verve door elfde te eindigen en zijn dichtste achtervolgers op grotere achterstand te zetten, twintig seconden achter winnaar Rohan Dennis. Damiano Caruso eindigde tweede en Geraint Thomas mocht als derde mee het eindpodium op. Door een bijzonder sterke tijdrit van Benoot rukte hij nog op naar de vierde plaats in het eindklassement, op een halve minuut van een podiumplek. Tosh reed een goede Tirreno in dienst van kopman Benoot, met een 42ste plek als resultaat.