post image

26

april

Luik-Bastenaken-Luik, de laatste heuvelklassieker van het seizoen, moest gereden worden in zeer slechte omstandigheden. Regen, wind, sneeuw, hagel en koude temperaturen. Alle winterse elementen waren aanwezig om er een heroïsche editie van te maken. De Rue Naniot, een nieuwe kasseihelling op vijf kilometer van de aankomst, moest voor een nog zwaardere finale zorgen.

Acht renners namen het initiatief om in de vroege vlucht te zitten en het zo proberen warm te krijgen. Daarbij zat ook Thomas De Gendt voor Lotto Soudal. In het peloton zijn het vooral Etixx en Movistar die voor hun kopmannen Valverde, Alaphilippe en Martin de kopgroep een maximum voorsprong van acht minuten gaven. De wedstrijd zit op slot tot de renners tot op een goede zestig kilometer van de finish komen.

Dan was het Thomas Voeckler die als eerste op zoek ging naar de kopgroep die toen nog twee minuten voorop reden. Slecht nieuws was er vanuit het peloton waar de opgave werd gemeld van Lotto Soudal-kopman Tony Gallopin. Na een val was hij niet meer in staat om zijn weg voort te zetten en verdween hij uit de koers. Niet veel later wordt Voeckler weer gegrepen. Op de Col du Maquisard waagt Tosh even zijn kans. Enkele renners uit het peloton proberen mee te glippen maar het peloton liet niet begaan en raapt Tosh & co weer in. Ook de klim van La Redoute leverde geen spektakel op. Voorin bleven ze nog met drie over waar De Gendt nog altijd bij was.

Tot op zeven kilometer van de meet gebeurde er daarna zo goed als niets meer in het peloton. Op de Saint-Nicolas waren het Rosa en Zakarin die als eerste durven aangaan. Toch troepte ook nu alles weer samen. Wel was de favorietengroep grote namen als Nibali en Gerrans kwijtgespeeld. Het is de nieuwe klim, de Rue Naniot, die voor de beslissing zorgde. Op de kasseien is het eerst Alaphilippe die zijn troeven op tafel gooide maar werd gecounterd door Albasini. Het waren verrassend genoeg enkel Rui Costa, Wout Poels en Samuel Sanchez die konden aanpikken. De rest keek vooral naar elkaar en leek te gokken op hun eindschot op de slotklim in Ans. Van de vier vluchters was het vooral Albasini die het meeste werk in de slotkilometer opknapte.

Op de slotklim van Ans werd het duidelijk dat de groep daarachter verslagen was. De winnaar zat bij de verrassende vier namen voorin. In een spurt van vier afgematte renners toonde de Nederlander Wout Poels zich de sterkste. Albasini werd tweede en Rui Costa vervolledigde het podium. Na een zware La Doyenne kwam Tosh als 102de over de streep. Na de heuvelklassiekers kon hij met een sterk gevoel naar de Ronde van Romandië vertrekken.