post image

22

april

Na de succesvolle generale repetitie in de Brabantse Pijl kon Lotto Soudal met vertrouwen de drie heuvelklassiekers aanvatten. Met telkens Tim Wellens, Tiesj Benoot en Jelle Vanendert als kopmannen hadden ze meerdere paarden om in de finale uit te spelen.

In de Amstel Gold Race kregen negen vluchters een gigantische voorsprong van vijftien minuten cadeau. Het peloton schoot laat in actie maar leek de rekensom goed gemaakt te hebben wanneer op zeventig kilometer van de finish de kloof nog zes minuten bedroeg. Met de beklimmingen in de voorlaatste ronde was het duidelijk dat de finale werd aangevat. Eerst losten de eerste horde renners op de Gulpenerberg, op de Kruisberg was het Tosh die het tempo de hoogte injaagde voor kopman Tim Wellens. Op de daaropvolgende Eyserbosweg schudde Mikel Landa aan de boom die Jon Izagirre en Bob Jungels in zijn wiel meekreeg. Alle favorieten waren voorin paraat waarna twee ex-winnaars Gasparatto en Kreuziger er samen vandoor gingen.

Na de laatste beklimming van de Cauberg en het ingaan van de laatste ronde bleef er voorin een groep van twaalf renners over. Daarbij de echte favorieten zoals Valverde, Alaphilippe, Wellens, Sagan en Fuglsang en enkele vroege vluchters die de eerste prikken konden overleven. Na enkele nieuwe aanvalletjes in de laatste kilometers leek de groep met Sagan naar de meet te gaan. Maar op twee kilometer van de finish demarreerde Valgren Andersen, de winnaar van de Omloop, nog een keer. Kreuziger is de enige die reageerde en met zijn tweeën reden ze samen naar de aankomst. Valgren speelt het het slimste en wint de Amstel. Kreuziger eindigt tweede en Gasparatto finisht derde. Tim Wellens sprint naar de zesde plek waar iets daarna Jelle Vanendert nog net tiende weet te eindigen.

Drie dagen later streed het peloton op een snikhete dag voor de overwinning in De Waalse Pijl, op de steile Muur van Hoei. Alejandro Valverde kon voor een unieke prestatie zorgen door voor de vijfde keer op rij te winnen. Iedereen verwachtte een eindstrijd op de slothelling, maar toch brak de wedstrijd al vroeger open. Dat scenario lijkt ook nu weer in de maak wanneer een kleine kopgroep voorop rijdt en daarachter het Movistar van Valverde alles controleert. Maar bij de eerste passage van de Muur van Hoei volgen de eerste tegenprikken. Kwiatkowski, Landa en Vanendert tonen zich al een keer en ook Tosh steekt zijn neus aan het venster samen met Enric Mas. Op vijfenveertig kilometer van de streep volgt de eerste echte aanval die ruimte krijgt: Vincenzo Nibali, winnaar van Milaan-Sanremo sprint in een ruk naar de kopgroep. Samen met Gilbert, Haig, Izagirre, Schachmann, Majka, Kangert en ook Tosh zitten ze voorin en rijden ze al snel een halve minuut bij elkaar. Daarachter moeten de manschappen van Valverde het oplossen maar zij hebben niet veel krachten meer over.

Een groot deel van de kopgroep waaronder Tosh wordt jammer genoeg al snel terug ingehaald door het peloton waar Kwiatkowski bedrijvig is. Bij de tweede beklimming van de Muur blijven er voorin nog zes renners over. Mikel Landa is de man voor Valverde die het gat moet dichten maar op vijftien kilometer van de streep bedraagt de voorsprong van Nibali en co nog steeds driekwart minuut. Net voor de slotklim van de Muur van Hoei rijden voorin Haig en Schachmann weg van Nibali en Kangert. Zij beginnen met vijftien seconden voorsprong aan de klim waar Jelle Vanendert zich al snel op kop zet voor kopman Wellens.

Wellens lijkt ideaal te zitten met Alaphilippe en Valverde in zijn wiel, maar net dan komt Wellens zichzelf een beetje tegen. Vanendert rijdt door met Alaphilippe in zijn wiel, de rest moet al een gaatje dichten dat te veel energie kost op de steile klim. Alaphilippe gaat over Vanendert en stopt de zegereeks van Valverde die nog wel tweede wordt. Vanendert wordt derde en Wellens zevende.

Die zondag staat met Luik-Bastenaken-Luik het vierde monument van het seizoen op het programma. In tegenstelling tot de vorige wedstrijden is het in La Doyenne wel weer lang wachten tot er spektakel opduikt. Op twintig kilometer van de streep schudt Gilbert aan de boom die gecounterd wordt door Henao. Die krijgt op zijn beurt Bob Jungels over zich heen die solo al snel een halve minuut bij elkaar fietst. Daarachter probeert Tim Wellens tot drie maal de bakens te verzetten met een tegenaanval maar zonder succes. Alaphilippe stopt perfect af en op de slotklim, de Saint-Nicolas, probeert Vanendert het met een ultieme aanval. Hij fietst al snel twintig seconden van de kloof met Jungels af, maar blijft dan richting Ans hangen. Jungels met zijn uitstekende tijdrijderscapaciteiten houdt stand en bezorgt Quick-Step alweer een zege in het voorjaar. Vanendert leek tot driehonderd meter van de streep op weg naar de tweede plek maar wordt dan door de achtervolgende groep ingelopen. Michal Woods en Romain Bardet vervolledigen het podium en Alaphilippe finisht als vierde. Vanendert eindigt elfde en Tim Wellens als zestiende.