post image

12

maart

Parijs-Nice, ook wel de Koers naar de Zon genoemd, begon allesbehalve in prettige weersomstandigheden. Regen en wind zorgden voor zware openingsetappes. Bij Lotto Soudal was het kijken of kopmannen Greipel en Gallopin die eerste dagen zonder kleerscheuren doorkwamen.

Na anderhalf uur gekoerst te hebben in de eerste etappe begon het spektakel: de wind stond gunstig en het peloton werd op de kant gezet. De grote groep brak in twee stukken en de achtervolgende groep zou de eerste helft niet meer terugzien. De eerste groep bestond uit ongeveer dertig renners met daarbij vier pionnen van Lotto Soudal: Tosh en Jelle Wallays waren aanwezig ter ondersteuning van kopmannen Greipel en Gallopin. De kopgroep draaide goed rond en het tempo bleef de rest van de etappe ontzettend hoog. Zo werd het voorin een echte afvallingsrace met onder andere Tosh, Bouhanni, Kittel en Coquard die de rol moesten lossen. Met nog een lastige finale in het vooruitzicht offerde Greipel zich ook op voor Gallopin. Toen op anderhalve kilometer van de streep Julian Alaphilippe op een hellend stuk versnelde, probeerde Gallopin te volgen maar hij moest terug in het zadel gaan zitten. De enige die kon reageren was Arnaud Démare. Hij vechtte zich terug in het wiel van Alaphilippe en bleek de sterkste in een spurt met twee. Negen seconden later kwam het groepje met Gallopin over de streep. Topfavorieten Porte en Contador verloren al meteen kostbare tijd op hun concurrenten Daniel Martin en Sergio Henao.

De tweede etappe was ongeveer een kopie van de eerste: opnieuw werden er waaiers gevormd met weeral Porte en Contador die de boot hadden gemist. Enkel had ook Tosh nu de goede trein gemist en zou het groepje Contador nog kunnen terugkeren. Richie Porte zou dat niet kunnen en verloor bijna een kwartier. In het tweede deel van de etappe was de wind wat gaan liggen en stevende de eerste groep naar een spurt van stervende zwanen. Iedereen keek naar gele trui Démare maar het was Sonny Colbrelli die de rest verraste. De derde rit was een stuk rustiger, mede omdat de zon af en toe tevoorschijn kwam. We kregen een verwachte massaspurt die chaotisch was en waar Sam Bennett een indrukwekkende spurt reed en alle topspurters achter zich liet.

Op de vierde dag stond er een individuele tijdrit op het programma met een pittige eindhelling als orgelpunt. Indelen was de boodschap om op het einde niet te sterven. David De La Cruz zette een enorm sterke richttijd neer waar veel renners het moeilijk mee hadden. Uiteindelijk zouden maar zes renners onder zijn tijd kunnen duiken. De eerste die dat deed was Alberto Contador. Met zijn tijd leek de ritwinnaar gekend. Lotto Soudal-kopman Gallopin bleek enorm sterk en kwam heel dicht in de buurt, maar strandde uiteindelijk op 67 honderdsten van Contador’s tijd. Toch was er nog een renner sterker dan El Pistolero. Julian Alaphilippe bewees zijn uitstekende vorm en reed een knaltijd die nog negentien seconden sneller was dan die van Contador. Alaphilippe pakte zo dus de dagzege en de gele trui. Gallopin stond er perfect voor op een voorlopige tweede plek in het klassement.

De vijfde rit was er opnieuw eentje voor de spurters. In een razendsnelle finale waar Orica het pad effende voor hun spurter Cort Nielsen leek Nederlands kampioen Groenewegen met de zege aan de haal te gaan. Hij werd toch nog geremonteerd door een andere kampioen: de Duitse. André Greipel bezorgde Lotto Soudal heel overtuigend de zege, voor groene trui Démare. In de laatste drie ritten ging het eindklassement beslist worden. In de zesde rit waren de verschillen nog enigszins klein. Simon Yates behaalde de ritzege voor de andere favorieten, waar Sergio Henao de sterkste leek. Gallopin beperkte de schade en verloor maar drie seconden op gele trui Alaphilippe.

De voorlaatste rit was er eentje in het hooggebergte en dus was het een moeilijkere opgave voor Gallopin om voorin stand te houden. Richie Porte fleurde zijn Parijs-Nice toch nog op door duidelijk de sterkste bergop te zijn. Alberto Contador was de beste van de rest terwijl gele trui Alaphilippe en kopman Gallopin tijd verloren op de echte klimmers. Alaphilippe verloor zijn gele trui aan Henao die nu een halve minuut voorsprong had op Contador en Daniel Martin. Gallopin zakte van plek twee naar plaats acht in het klassement. De laatste rit zou alles beslissen.

Contador speelde alles of niets en ging al op vijftig kilometer van de aankomst in de aanval. De rest was op achtervolgen aangewezen en zag de kloof stelselmatig groeien. Contador leek een succesvolle coup te plegen en de eindzege binnen te halen, tot de afdaling in de laatste vijftien kilometer. Gele trui Henao vond zijn tweede adem en smeet zich als een baksteen naar beneden. Het werd een secondespel en voorin bleef Contador over met David De La Cruz. Die laatste won de spurt en nam zo vier belangrijke bonificatieseconden weg van Contador, die op de tweede plek strandde. De groep van Henao naderde de streep en moest op 23 seconden achterstand eindigen, maar kwam twee seconden vroeger binnen! Sergio Henao redde dus zijn gele trui en won Parijs-Nice. Alberto Contador finisht op twee seconden van de eindzege. Daniel Martin vervolledigde het eindpodium. Gallopin verloor in de laatste rit nog wat extra tijd en tuimelde zo nog naar de tiende plek in de eindstand. Toch kan deze Parijs-Nice met een top tien plaats in het eindklassement en de ritzege van Greipel met een goed gevoel afgesloten worden.